,,Obscura"

 

,,Siedzę, umieram, ale tylko tak mi się wydaje, bo żaden lekarz by mi nie uwierzył.”

,,Tajemnicza studnia" Tomasz Siwiec

,,Wyglądała jak z bajki. Spróchniały dach był porośnięty grubym, jasnozielonym mchem, a na zardzewiałym korowodzie wciąż spoczywał masywny łańcuch."

,,Przejażdżka" Jack Ketchum

,,Urodziłem się, aby kochać, pomyślał. Tylko w ten sposób.”

,,451° fahrenheita" Ray Bradbury

   ,, Nie podobna zmusić ludzi do słuchania. Muszą się sami ocknąć, w swoim czasie muszą sami się zdziwić, co się stało i dlaczego świat eksplodował im przed nosem.”

,,Ćma" Jakub Bielawski

,,Mrok przyczajony pod powałą zdaje się do niej mrugać. Dziewczyna ma dość tego miejsca. Nagle, dopiero teraz to poczuła, to miejsce przestało być jej. Coś zamieszkało na strychu, zawłaszczyło sobie całą polanę. A może było tu od zawsze, tylko ona nie umiała tego dostrzec?”

,,Tracę ciepło" Łukasz Orbitowski

   ,,Jeziora istnieją nie tylko na zewnątrz, ale i wewnątrz nas, jako wieczna tęsknota.”

,,Koronkowa robota. Sprawa Gorgonowej" Cezary Łazarewicz

,,Nie o to nam tu chodzi, czy Gorgonowa jest winna, czy nie winna, lecz jedynie o to, że jeśli jest winna, to należało jej tego dowieść, jednak nie przez podsunięcie jej motywu, który może istnieć albo może nie istnieć, ale przez potwierdzone fakty.”

,,Gambit" Maciej Siembieda

,,W Monachium ludziom niskiego wzrostu czasami przytrafiają się chore ambicje”

,,Sny umarłych" Polski rocznik weird fiction 2019

,,..Wiele rzeczy tego świata jest branych za zupełnie inne rzeczy tego świata.”

,,Ben Hur" Lewis Wallace

,,W najstarszych rzymskich katakumbach św. Kaliksta znajdują się dowody, na co Ben Hur użył swoich wielkich bogactw. Z grobów tych wyszło chrześcijaństwo, by zasiąść na tronie cezarów…”

,,Rzeczy ulotne" Nail Gaiman

,,Przypuszczam, że mógłbym twierdzić, że zawsze podejrzewałem, iż nasz świat to jedynie tanie, marne oszustwo..."

Gaiman jaki jest, każdy wie- opowiadania pełne baśniowości, fantastyki, mroku. Mieszanka stylów, która tylko pod jego piórem ma w sobie ten czar, że nawet akcja umieszczona w teraźniejszości pełna jest niebytu, pozaczasu, tego czegoś Gaimanowskiego właśnie.